Smartfon to przenośne urządzenie, które łączy funkcje telefonu komórkowego z możliwościami kieszonkowego komputera. Dzięki systemowi operacyjnemu, dostępowi do internetu i aplikacjom pozwala nie tylko dzwonić i wysyłać wiadomości, lecz także wykonywać wiele innych zadań.
Czym jest smartfon?
Nazwa „smartfon” pochodzi od angielskich słów smart, czyli sprytny lub inteligentny, oraz phone, czyli telefon. O tym, że urządzenie jest „smart”, decyduje przede wszystkim jego oprogramowanie. Smartfon działa pod kontrolą systemu operacyjnego, takiego jak Android albo iOS, który umożliwia instalowanie aplikacji i korzystanie z rozbudowanych funkcji.
Podstawą pozostaje telefon komórkowy, czyli urządzenie służące do prowadzenia rozmów i wysyłania wiadomości. Smartfon rozszerza te możliwości o przeglądanie stron internetowych, pocztę elektroniczną, aparat fotograficzny, nawigację, multimedia oraz pracę z dokumentami.
Czym różni się smartfon od zwykłego telefonu?
Oba urządzenia mogą obsługiwać połączenia głosowe i wiadomości. Różnica dotyczy przede wszystkim oprogramowania, możliwości instalowania aplikacji oraz zakresu zadań, które można wykonywać jednocześnie.
| Cecha | Smartfon | Tradycyjny telefon |
|---|---|---|
| System operacyjny | Zaawansowany system, na przykład Android lub iOS | Proste oprogramowanie producenta |
| Aplikacje | Możliwość pobierania i instalowania wielu aplikacji | Zwykle tylko podstawowe, fabrycznie dostępne funkcje |
| Internet | Przeglądanie stron, poczta, media społecznościowe i usługi online | Ograniczony dostęp albo jego brak |
| Wielozadaniowość | Można korzystać z kilku funkcji w tym samym czasie | Urządzenie obsługuje głównie jedno zadanie naraz |
Tradycyjny telefon może mieć aparat, kalendarz czy prostą przeglądarkę, ale jego funkcje są zazwyczaj zamknięte i nie da się ich swobodnie rozszerzać. Smartfon pozwala dopasować urządzenie do własnych potrzeb przez instalowanie nowych programów.
Każdy smartfon jest telefonem komórkowym, ale nie każdy telefon komórkowy jest smartfonem. Sam ekran dotykowy nie przesądza jeszcze o przynależności do tej kategorii. Telefon dotykowy może korzystać z prostego oprogramowania i nie oferować pełnego dostępu do aplikacji oraz internetu.
Co sprawia, że telefon jest „smart”?
O możliwościach smartfona decyduje współpraca kilku podstawowych elementów:
- System operacyjny – Android i iOS zarządzają urządzeniem, obsługują interfejs oraz pozwalają uruchamiać aplikacje.
- Ekosystem aplikacji – użytkownik może pobierać programy do komunikacji, pracy, nauki, rozrywki, bankowości i wielu innych zastosowań.
- Łączność z internetem – smartfon korzysta z sieci komórkowej, Wi-Fi, a często także z Bluetooth i NFC.
- Wielozadaniowość – urządzenie może na przykład odtwarzać muzykę podczas przeglądania strony internetowej lub odbierania wiadomości.
Android jest systemem używanym przez wielu producentów smartfonów. iOS działa wyłącznie na urządzeniach iPhone firmy Apple. Różnią się sposobem obsługi, dostępnością aplikacji i organizacją usług, ale oba systemy zapewniają podstawowe cechy smartfona.
Do najczęstszych funkcji takiego urządzenia należą wykonywanie zdjęć i filmów, prowadzenie wideorozmów, korzystanie z map i GPS, odtwarzanie muzyki, oglądanie materiałów wideo, obsługa poczty oraz przechowywanie dokumentów. Smartfon może też łączyć się ze słuchawkami, zegarkiem, samochodem lub innymi urządzeniami.
Smartfon jako telefon i kieszonkowy komputer
Najprościej opisać smartfon jako połączenie dwóch urządzeń. Z jednej strony służy do komunikacji przez połączenia i wiadomości, a z drugiej wykonuje zadania kojarzone wcześniej z komputerem. System operacyjny oraz aplikacje pozwalają zmieniać zakres jego zastosowań bez wymiany całego urządzenia.
Dlatego smartfon może pełnić funkcję aparatu, odtwarzacza muzyki, nawigacji, kalendarza, czytnika wiadomości, narzędzia do pracy i centrum komunikacji. Jego „inteligencja” nie wynika wyłącznie z podzespołów, lecz z połączenia sprzętu z oprogramowaniem.
Smartfon to więc zaawansowany telefon komórkowy z systemem operacyjnym, dostępem do aplikacji i internetu. Łączy komunikację z możliwościami obliczeniowymi małego komputera.